Jeżeli wielbicielom tego gatunku kawy wydaje się, że łaskuny wydalają ziarna kawy beztrosko biegając na wolności, niestety są w błędzie. Sądzę, że są hodowcy, których chowy umożliwiają zwierzętom swobodne poruszanie się i kawy pochodzące z tych właśnie miejsc są najdroższe (dzikie zbiory są rzadkością). Kawowe lobby głosi, iż Kopi Luwak produkuje się tylko 500kg rocznie. Być może tej właśnie pozyskiwanej w sposób humanitarny. Faktycznie liczby te są bardzo mocno zaniżone.

Kawa ta początkowo była produktem ekskluzywnym (nie każdego stać na wydatek rzędu 2 tysięcy złotych za kilogram ziaren). Jednak jak w każdej branży znaleźli się ludzie węszący dobry interes. Obecnie liczne plantacje kopi luwak wyglądają podobnie. Łaskuny są łapane, zamykane w klatkach, karmione tylko i wyłącznie ziarnami kawowca – co nie jest dla nich pełnowartościową dietą. Klatki jak można się domyśleć są małe. Zwierzęta nie mają możliwości poruszania się, często to małe więzienie zamieszkiwane jest przez więcej niż jedną sztukę. Zwierzęta w takich warunkach stają się nie tylko agresywne ale i skłonne do autoagresji. Podatność na choroby oraz śmiertelność jest wśród nich ogromna.

Pytanie nasuwa się samo? Czy warto? Perspektywa spróbowania jednej z najsłynniejszych kaw świata wydaje się kusząca ale uważam, że bez certyfikatu humanitarnej plantacji nie odważyłabym się jej tknąć. Sumienie by nie pozwoliło. Dopóki nie istnieją odpowiednie organy kontroli, do tego procederu nie warto przykładać ręki. Podobno w najbliższych latach ma powstać certyfikat „cage free”. Myślę, że do tego czasu spokojnie wytrzymam.

PS. Zainteresowanych odsyłam do reportażu BBC, który nakręcili Guy Lynn i Chris Rogers.