Coffea Liberica pod względem botanicznym różni się zasadniczo od wyżej wymienionych gatunków. Przede wszystkim, w warunkach naturalnych, osiąga wysokość aż 18 metrów. Także liście liberiki są o wiele większe, osiągają wymiar do 30 cm długości! Analogicznie, również owoce i nasiona są zdecydowanie większe. Nasiona posiadają jednak twardą łupinę, przez co proces obróbki jest znacznie trudniejszy, wymaga zastosowania innych, bardziej odpowiednich maszyn do ich wydobywania z pulpy owocowej.

Ciekawostką jest to, że ziarna liberiki są asymetryczne. Jedna połówka ziarna jest zazwyczaj krótsza niż ta druga, przez co tworzy na jednym z końców charakterystyczny "haczyk". W świecie nasion to ewenement.

Kawa gatunku liberica, jak sama nazwa wskazuje, pochodzi z Liberii. Obecnie jej uprawa rozpowszechniona jest głównie na zachodnim wybrzeżu Afryki oraz w Malezji i na Filipinach. Historia pojawienia się jej w Indonezji sięga końca XIX wieku. To wtedy bowiem, olbrzymie plantacje arabiki zostały zniszczone przez rdzę kawową. Na ich miejsce sprowadzono i zasadzono Coffea Liberica, aby podnieść się ekonomicznie po tak ogromnej stracie.

Drzewa liberiki preferują uprawę nizinną, w wilgotnym klimacie subtropikalnym, przy częściowym lub pełnym zacienieniu, w temperaturach pomiędzy 19 a 27°C. Roślina umiera w temperaturze 5°C i poniżej. Roczne, optymalne dla liberiki opady deszczu wynoszą w granicach 1600 - 2400mm. Zbyt obfite opady powodują przyrost drewna, a zatrzymanie kwitnienia i wzrostu owoców. Liberica najlepiej rośnie na dobrze przepuszczalnej glinianej lub piaskowej ziemi, o pH od ok. 4 do ok. 8. Podobnie jak u arabiki i robusty, liberica zaczyna wydawać plony po 2-3 latach od zasadzenia, uzyskując pełnię wydajności po około 5-6 latach. Roślina dożywa 25-30 lat. Kwitnienie inicjowane jest wystąpieniem dużych opadów deszczu. Owoce liberki dojrzewają 10-12 miesięcy. Roślina daje duże plony i jest odporna na choroby i szkodniki.

A jaka w smaku jest liberica? Generalnie, przyrównuje się ją bardziej do robusty niż arabiki, a to za sprawą bardziej gorzkiego smaku i słabego bukietu smakowego, jest ponadto mało aromatyczna. Niektórzy uważają, że smak liberiki ciężko nazwać nawet smakiem kawowym, a to za sprawą drewnianego lub orzechowego posmaku. Inni zaś, wychwalają liberikę i podkreślają jej wyróżniający się bukiet smakowo-zapachowy. To jednak popyt kształtuje podaż, więc gdyby walory smakowe liberiki wyróżniały się pozytywnie spośród innych gatunków kaw, plantatorzy dołożyliby wszelkich starań (jak w przypadku arabiki), aby zwiększyć jej plony.

Obecnie, ziarna liberiki dodawane są do mieszanek kaw, np. w proporcji 90% arabica, 10% liberica. Kawy zawierającej 100% liberiki raczej nie spotkamy w supermarkecie.