To już kawowa wyższa szkoła jazdy ale, jak wszystkiego, również i tego można się nauczyć. W cuppingu (cup casting, coffee cupping) czyli profesjonalnej ocenie jakości kawy body jest jednym z jego kryteriów.

Chyba najbardziej przemawiające do mnie wyjaśnienie przedstawiła Ika Graboń w książce „Kawa. Instrukcja obsługi najpopularniejszego napoju na świecie”. Proponuje ona porównać smaki: tłustej śmietanki, pełnego i chudego mleka. Mimo, iż płyny te są w oczywisty sposób do siebie podobne, to każdy z nich ma inną tłustość - oleistość i teksturę - konsystencję i kremowość. Inne będą też ciężar i gęstość wyczuwalne językiem.

Możemy zatem wyróżnić:

• body duże – jego odpowiednikiem będzie oczywiście tłusta śmietanka; ten rodzaj można określić jako: pełne, bogate, ciężkie, kleiste, lepkie, oblepiające itp.
• body średnie – tutaj przywołać możemy wspomnienie smaku pełnego mleka; adekwatne określenia to: kremowe, krągłe, syropowe
• body lekkie – podobne do chudego, wodnistego mleka (lub wody); nasuwają się tutaj przymiotniki jak chociażby: wodniste, herbaciane, jasne

W pojęciu „body kawy” zawiera się również pojęcie w/w tekstury. Można zdefiniować je jako np. szorstkie, piaskowe (lub piaszczyste), jedwabiste czy gładkie. Określenia te można mnożyć w zależności od tego, jakie odczucie nasunie się degustatorowi podczas próbowania danej kawy. Najbardziej pożądane body to gładkie i przyjemne, niezależnie od tego może być duże, średnie czy lekkie. Najmniej przyjemne doznanie to cielistość szorstka i piaszczysta.

Polecam dokonania porównań na przykład na ziarnach z Afryki i Ameryki Południowej. Lekkie body kawy z Etiopii i ciężkość kawy z Brazylii przybliżą Wam ten temat w praktyce.