W pierwszej kolejności, jasno zielone ziarna kawy o zapachu siana dodawane są do wnętrza nagrzanego bębna. Następnie dopływ ciepłego powietrza wysusza z nich resztki wilgoci, powodując zmianę koloru, przeważnie na żółty.

Po około pięciu-ośmiu minutach, barwa ziaren zmienia się znowu, tym razem na brązowawą. Powstaje przy tym korzenny zapach, który niektórym przypomina aromat świeżo upieczonego chleba.

W tym samym czasie wytworzony w procesie palenia dwutlenek węgla (CO₂) powoduje, że ziarna pęcznieją i zwiększają swoją objętość. Zwiększeniu ulega też ciśnienie w ich wnętrzu, które oddziałuje na ściany komórkowe ziaren i czyni je bardziej porowatymi. W końcu pod wpływem gazu następuje pęknięcie, któremu towarzyszy dźwięk. Występuje ono po czasie od ośmiu do jedenastu minut.

Właśnie wtedy ziarna w jednej chwili zaczynają wydzielać bogaty bukiet zapachowy. Jest to najbardziej istotny moment, w którym od osoby nadzorującej proces palenia zależy jakość smaku i aromatu kawy. Etap trwa bardzo krótko, bo tylko dwie do trzech minut. Wymaga bardzo dużej dokładności podczas oceny zapachu i brązowej barwy ziaren, której odcień zmienia się od jasnej przez średnią, po ciemną i oleistą czarną. Kiedy osoba nadzorująca proces uzna, że nastąpił idealny moment do jego zatrzymania, wpuszczane jest do wnętrza bębna zimne i suche powietrze. Na tym kończy się obróbka.