Podobno danie to pojawiło się po raz pierwszy w amerykańskich i brytyjskich książkach kucharskich już w XIX wieku. Ani w jednym, ani w drugim przypadku nie budzi to mojego zdziwienia. Skoro Amerykanie jedzą tosty ze słonym masłem orzechowym przełożone warstwą chipsów ziemniaczanych a Anglicy frytki z octem, to galaretka z kawy wydaje się przy tym bagatelą.

Z bliżej niewyjaśnionych przyczyn deser ten wyszedł jednak z mody u Anglosasów i w dzisiejszych czasach jest podawany raczej sporadycznie. Być może dlatego, że nie potwierdzono jego rzekomo mniej szkodliwego oddziaływania na organizm człowieka od zwykłej gorącej kawy, dla której miał być alternatywą. Wraz z tym nie skończyła się jednak historia oryginalnej galaretki. Trafem zaczęła ona zrobić wielką furorę hen na zachód od USA, po drugiej stronie Pacyfiku, czyli w kraju kwitnącej wiśni. Zresztą znanym z wielu innych ekstrawagancji. O jednej z nich pisałem już w artykule: Kocia kawiarnia, czyli japoński sposób na spędzanie wolnego czasu. 

Wracając do tematu, podobno galaretka kawowa jest na tyle powszechna wśród Japończyków, że można ją zamówić w restauracji albo też zakupić w spożywczym sklepie. Zaranie jej świetności przypada na lata 20-te XX wieku, czyli tzw. okres „demokracji Taishō”, będącej czasem liberalizacji stosunków społecznych. Wówczas to w Japonii zapanowała moda na zachodni styl życia. Jej wyrazem było epatowanie spożywaniem kawy, szczególnie przez ludzi młodych. Przy okazji zaczęto eksperymentować z czarnym naparem. W efekcie powstała m.in. kawowa galaretka.

Tradycyjnie przygotowywana jest ze słodzonej, mocnej kawy, którą dodaje się do agaru, czyli substancji podobnej do żelatyny, tyle że wytwarzanej z glonów. W języku japońskim nosi ona nazwę „kanten”. Po stężeniu, kawową galaretkę kroi się w kostkę i serwuje jako składnik rozmaitych deserów i napoi chłodzących, np. stanowi czasem dodatek deserów lodowych lub koktajli mlecznych. Niekiedy też galaretka serwowana jest w banalnie prosty sposób, czyli polewa się ją tylko skondensowanym mlekiem.

Jeśli ktoś z Was zna język japoński, tym lepiej, bo będzie mógł sobie przyrządzić taką kawową galaretkę samodzielnie na podstawie przepisu zaprezentowanego na filmie powyżej. Zatem, powodzenia!