Wynalazek Angela Moriondo został udoskonalony i skomercjalizowany na początku XX wieku przez dwóch mężczyzn: Luigi Bezzerrę i Desiderio Pavioniego. Pierwszemu z mężczyzn zawdzięczamy możliwość zaparzenia kawy dosłownie w kilka sekund. Liczne usprawnienia, polegające na uzyskaniu odpowiedniego ciśnienia oraz temperatury wody i pary wodnej, sprawiły, że czas przygotowywania kawy nie był juz tak długi, jak w przypadku maszyny Moriondo. Nadal jednak, woda w zbiorniku podgrzewana była za pomocą otwartego ognia. Ciśnienie i temperatura nie były w pełni kontrolowane, co w konsekwencji uniemożliwiało uzyskanie takiej samej konsystencji kawowego naparu w każdej filiżance. A przecież o to właśnie chodziło w dążeniu do uzyskania idealnego espresso. Bezzerra wciąż udoskonalał swoją maszynę, lecz, podobnie jak Moriondo, nie wiedział w jaki sposób wejść na rynek i spopularyzować swoje osiągnięcie. Na szczęście znał kogoś, kto mógł mu w tym pomóc. Drugi z mężczyzn - Desiderio Pavioni wprowadził kolejne ulepszenia i zaczął produkować maszyny w celach komercyjnych. Głównym jego osiągnięciem było zastosowanie zaworu zwalniającego ciśnienie, dzięki czemu gorąca kawa nie rozpryskiwała się na baristę podczas nagłego wyrzutu pary wodnej przechodzącej przez warstwę zmielonej kawy. Mężczyźni pracowali wspólnie nad udoskonalaniem maszyny do kawy, ale z czasem Pavioni rozpropagował własną markę ekspresów a nazwisko Bezzerry zaczęło odchodzić w niepamięć. Pavioni opanował rynek kawowy Mediolanu i okolic, jego maszyny były w stanie wyprodukować nawet tysiąc filiżanek kawy w ciągu jednej godziny. Można uznać, że Pavioni osiągnął sukces na skalę lokalną.