Trochę nie tak odległej historii…

Pierwsze plantacje kawowców założono w Ugandzie w pierwszym dziesięcioleciu XX wieku. Były to sprowadzone z Malawi odmiany Arabiki: Typica i Kent. Przez kolejne dziesięciolecia kraj, który nie wyspecjalizował się w żadnej z gałęzi przemysłu, zaczął odnosić sukcesy na polu uprawy drzewek kawy.

Począwszy od zamachu stanu generała Idi Amina, który ustanowił brutalną dyktaturę - ostatnie pięćdziesięciolecie to dla Ugandy trudny okres. Rządy szalonego generała (bo jak nazwać kogoś, kto zakłada kilt i każe nazywać się „ostatnim królem Szkotów” czy wyzywa na pojedynek bokserski królową Elżbietę II?) doprowadziły do kryzysu gospodarczego i chaosu obejmującego praktycznie wszystkie dziedziny życia Ugandyjczyków.

Obecnie Uganda podniosła się z kryzysu i jest jednym z czołowych producentów kawy na świecie. Uprawa kawowca daje zatrudnienie prawie 3 milionom mieszkańców tego kraju. Praktycznie całość zbiorów przeznaczana jest na eksport.

O ugandyjskiej kawie…

Uganda to najwyżej położony ze wszystkich krajów afrykańskich. Obecność masywów górskich o pochodzeniu wulkanicznym oraz wilgotny klimat podrównikowy sprawiają, że jest to miejsce sprzyjające zakładaniu plantacji kawowca.

Choć w kraju tym uprawia się Arabikę to przede wszystkim słynie on z ziaren Robusty. Ugandyjskie Arabiki opisać można jako aksamitne, pełne, harmonijne ale jednocześnie wyraziste w smaku, o charakterystycznym aromacie czekolady i śliwek. Od Robusty natomiast oczekiwać można pełnego smaku z wyczuwalną kwasowością i wysokiej zawartości kofeiny.

Jeżeli zaciekawił Was ten kraj, polecam film o dyktaturze Idi Amina pt. „Ostatni król Szkocji” z Forestem Whitakerem w roli tytułowej. Aktor otrzymał zresztą w 2007 roku szereg nagród za tę rolę, m.in. Oscara, Złoty Glob i BAFTA. Spodziewajcie się więc kawałka dobrego kina.